وبگاه فرسنگ

اين وبگاه تا اطلاعات ثانوي روزه سكوت است

بایگانیِ آيت الله طالقاني

سيد خانم

مسعود رفيعي طالقاني

 

موهايش سفيد است .سفيد سفيد . به زور حنا البته چند رشته اش را مي شود رنگي ديد .

نارنجي . درست مثل رنگ پاييزي درختان

چادرش را به رسم مادر بزرگ هامان به كمر بسته و بر نرده هاي چوبي كه غبار تاريخ را بر خود دارند تكيه زده است.

كمرش خميده است و پيوسته زير لب چيزي مي گويد.تيز بينانه به اطراف نگاه مي كند و همه جا را زير نظر مي گيرد . او خود يك سينه تاريخ با خود دارد.

سيد خانم را مي گويم .شما شايد او را نشناسيد. خانه اش در پايين دست مسجدي است كه روزگاري نه چندان دور، آدمهاي بزرگي را به خود ديده . خانه اي با يك در چوبي قديمي كه هنوز هم دستگيره هاي مرد كوب و زن كوبش را حفظ كرده كه نشان از فهم پيشينيان ما است .

او دختر عموي سيد محمود طالقاني است و حالا و هميشه عهده دار امورات خانه او بوده  ، كه آدمهاي زيادي را براي بازديد به روستاي گليرد (Gelyard)طالقان مي كشاند.

و گليرد يكي از 83 پارچه روستايي است كه زادگاه پدري من را تشكيل داده اند. دره وسيع طالقان در ميان كوهستان سترگ البرز با آن همه مردان و زنان بزرگ.

سيد خانم غبار روزگار را بر چهره دارد .سالش شايد از هشتاد  كمي هم بالاتر باشد و حالا كه سالها از مرگ آيت الله ، گذشته او همچنان با طراوت از خاطراتش مي گويد . گويي سيد محمود طالقاني زنده است و همين حالا در خانه اي است كه سيد خانم بر نرده هاي چوبي آن تكيه زده.

اين را وقتي فهميدم كه روز جمعه در آخرين سفرم به طالقان و رفتن به گليرد به او پيشنهاد مصاحبه دادم و نپذيرفت! گفت من مريضم و نمي توانم خيلي حرف بزنم.مصاحبه هم نمي كنم . من هم گفتم : ممنون. اما كمي بعد كه شروع به حرف زدن كرديم ، ديدم سيد خانم راحت و آرام حرف مي زند و قبل از اينكه من چيزي بپرسم ، اين اوست كه سيد محمود طالقاني را در برابر چشمان مخاطبش زنده مي كند .

طالقاني كه اين بار نه در حسينيه ارشاد و در كلام روشنفكران ديني ، كه در خانه خود و از زبان آدمي روايت مي شود كه خاطراتي نزديك با او دارد.از ايام جواني تا روزگار واپسين .  طالقاني را «آقا» خطاب مي كند و در گاه سخن گفتن از او ، لحظه هاي زيادي را مي گريد.

سيد خانم در نوع خود آدم بي نظيري است و به رغم همه دلتنگي ها ، مي كوشد تا از ميهمانان مبارز نستوه ، بهترين پذيرايي را كند. اينچنين هم هست و هر كه به زادگاه سيد محمود طالقاني رفته باشد شيفته هم كلامي با او شده.

اصلا سيد خانم خود ، يك موزه است  . موزه اي كه  سيد محمود طالقاني را در سينه دارد. موزه اي كه براي بازديد از آن بايد حدود 150 كيلومتر از تهران دور شد و به روستاي گليرد طلقان رسيد .

راستي اين روزها گليرد توسط سازمان ميراث فرهنگي به عنوان يكي از 950 روستاي هدف گردشگري در ايران شناخته شده است.

شرح گفت و گو با سيد خانم را در روزهاي آينده در وبلاگ خواهم آورد.

Advertisements